Najnowsze wpisy

Sprzęt podstawowy do szybkich napraw :)

Cześć.

Wiele prostych w konstrukcji towarów zrewolucjonizowało świat. Jedną z nich jest opaska kablowa i taśma srebrna zbrojona, ta dzięki której zbudowano Amerykę.

Jeden i drugi artykuł opiszę w dzisiejszym poście.

Zacznijmy od opaski kablowej, znanej powszechnie jako trytytki lub trytki. Niezwykle proste w swojej konstrukcji. Opaska zaciskowa składa się z plastycznej, ząbkowanej taśmy, z jednej strony zakończona jest zwężeniem (szpiczasta końcówka) ułatwiającym jej przewlekanie, a z drugiej główką służącą do jej zapinania. Wewnątrz główki znajduje się zapadka, podczas montażu przeskakuje po ząbkach taśmy kablowej wydając charakterystyczny terkotanie, co prawdopodobnie sprawiło, że u nas zwana jest trytytką. Trwały montaż odbywa się kiedy przewleczona taśma z ząbkami blokowana jest przez zapadkę. Ząbki mają taki kształt, że montaż odbywa się bez trudu, a wyciąganie jest niemożliwe bez uszkodzenia opaski ( chyba że jej pomożemy podważając małym śrubokrętem zapadkę). Zmontowana opaska może być tylko bardziej zaciskana.

Dzięki dużej wytrzymałości na rozrywanie systemu zapadki, trytytka gwarantuje możliwość pewnego  związania wiązki przewodów, kabli lub innych elementów, a także przymocowanie ich do elementów konstrukcyjnych. Jednak zarówno konstrukcja opasek zaciskowych, jak też używane do produkcji surowce powodują, że opaski kablowe występują w bardzo dużej liczbie typów i rodzajów, jedną z ciekawych zastosowań są opaski do kajdankowania.

rytki-jako-kajdanki-1

Bazowym materiałem, z którego wytwarzane są trytki jest poliamid 6.6 znany też pod nazwą nylon 6.6. Jest to plastik z jednej strony elastyczne, a z drugiej wytrzymałe na rozciąganie. Nylonowe opaski kablowe z ząbkami na wewnętrznej stronie są aktualnie najpowszechniej używanymi trytkami na świecie. Wielu producentów oferuje opaski kablowe tego typu, różnią się jedynie ceną. Obniżanie wydatków łączy się z stosowaniem tanich niejednorodnych granulatów lub regranulatów. Ma to wpływ na właściwość opasek, kiepska jakość granulatu to najczęściej twarde i kruche trytki. Pękają podczas zaciskania, prawem Murphiego w najmniej oczekiwanym czasie.

Trzeba zwrócić uwagę, że jak większość tworzyw sztucznych nylon 6.6 jest nieodporny na promieniowanie UV. Oznacza to, że trytytki wykonane z naturalnego nylonu 6.6 nie nadają się na zewnątrz i nie mogą być wystawianena działanie światła słonecznego. Żeby zagwarantować odporność opasek kablowych na promienie słoneczne do granulatu dodaje się czarnego pigmentuw odpowieniej ilości. Powoduje to zabarwienie opasek kablowych na kolor czarny. Warto zerknąć na opis czy jest tam znak odporne na UV  https://domtechniczny24.pl/opaski-zaciskowe2.html

I drugi produkt: Duct Tape – srebrzysta mocna taśma. W Polsce ma już swoje miejsce, natomiast w USA jest obiektem kultu. Jak oznajmił Walt Kowalski (Clint Eastwood) w filmie „Gran Torino” do młodego chłopaka:

„Weź te trzy rzeczy – trochę WD-40, kombinerki (szczypce zaciskowe) i rolkę srebrnej taśmy. Każdy porządny mężczyzna da radę tym naprawić większość usterek.”

Do powszechnego użytku trafiła z armii. Wymyślono ją podczas II wojny światowej. Żołnierze chcieli taśmy do zaklejnia paczki z amunicja tak by były zabezpieczone przed wodą. Miała też być łatwa w rozdzieraniu by nie trzeba było używać dodatkowych narzędzi. Bez wątpliwości jak łatwo można się domyślić pierwsza wersja była zielona typowo pod zapotrzebowanie wojska. Natomiast to co nie zmieniło się to 3 warstwowy skład. Z wierzchu tworzywo, w środku siateczka z płótna i od spodu warstwa elastycznego kleju.

Nazwa DUCT TAPE powstała później gdyż na początku swojej kariery miała tylko numer kontraktowy. A nazwę wymyślili sami żołnierze. Najprawdopodobniej dla tego, że woda ścieka po niej jak po kaczce.

Żołnierze szybko odkryli, że taśma nadaje się nie tylko do uszczelniania skrzynek ale i do reperacji broni, odzieży a nawet wirników śmigłowców. Powszechnie była stosowana jako doraźny i prowizoryczny bandaż. Po wojnie żołnierze przywieźli ją do domu i tak wystartowała jego kariera.

Rozwijająca się branża budowlano montażowa szybko znalazła sposób zastosowania taśmy. Sprzedawano ją jako łącznik przewodów grzewczych, klimatyzacji. I właśnie wtedy zmieniono kolor z zielonego na srebrny i zaczęto ją powszechnie nazywać DUCT TAPE lub DUCK TAPE w zależności od producenta. Dziś taśmę produkuje wiele firm w różnyh kolorach i przeznaczeniach. Przykładowo Huricane Tape została zaprojektowana do zabezpieczenia szyb przed huraganowym wiatrem.

Natomiast dla wojska i branży militarnej dalej jest produkowana w wersji zielonej ale o znacznie większej wytrzymałości.

Natomiast NASA używa srebrnej taśmy do napraw w czasie misji kosmicznych i jest obligatoryjnym wyposażeniem każdego pojazdu kosmicznego. Do historii przeszło użycie jej do naprawy filtrów CO2 w czasie misji APOLO 13 w 1970 roku.

Na koniec kubeł wody i pamiętajmy, że Taśma w wielu przypadkach jest tylko chwilowym łataniem dziury, a nie ostatecznym rozwiązaniem konstrukcyjnym czy naprawczym.

Pozdrawiam

 

Wnioski z szkolenia linowego Wójo

Sprzęt:

Minimalizacja sprzętu, zasadna po wstępnym wypracowaniu podstawowych umiejętności związanych z:

węzły, zakładanie stanowiska, zjazd na rolce stop, zjazd na innych przyrządach, podejście na linie.

Minimalizacja sprzętu polega na zaopatrzeniu się w:

lina 50m, 25m, 25m, taśma otwarta 3-3,5 metra, repsznur otwarty 2 metry,

karabinki: HMS duży, Owal, 3 hmsy mniejsze, przyrząd do podchodzenia np. tiblock

Uprzęże do opracowania.

Karabinki, repy i taśmy mocujemy do pasa od zielonej, tak, żeby były widoczne ( wypracować indywidualny sposób)

Rodzaje węzłów stosowanych w szkoleniu:

Repy, taśmy wiązane na kluczkę ( wada : bardzo ciężko je odwiązać) trzeba zapytać czy można wiązać na ósemkę.

Stanowiska zjazdowe: 2 razy motylek

Zjazd: bloker, pół wyblinka ( nowe wiązanie – przećwiczyć i utrwalić), blokowanie wyblinki ( flagowy i kluczka)

Podejście na linie: bloker 2 sposoby: z karabinkiem i bez karabinka, ostatni długo się rozwiązuje po podejściu.

Most linowy: 1 punkt – ratowniczy, flagowy, podwójny zderzakowy lub jak to nazywał Wójo beczka?

2 punkt – oplot wokół drzewa, zrzucenie 1 szego oplotu, zawiązanie oczka i wpięcie karabinkiem w linę.

Podejście, zależnie od stopnia trudności:

1) trzymamy się liny

2) trzymamy się liny w punktach szczególnie ciężkich wiążemy węzeł – motylek

3) trzymamy się liny i mamy dodatkowo wpięty np. tiblock lub bloker

4) na przyrządach

Punkt stanowiskowy wiązać ratowniczym zabezpieczonym flagowym i zderzakowym.

W grupie powinno być 1-2 osoby przeszkolone w wspinaczce z dodatkowymi repami, taśmami, karabinkami. W przypadku podejścia zależnie od stopnia trudności pierwszy idzie wspinacz prowadzący i zakłada punkty asekuracyjne ( wypracować metodę) drugi ubezpiecza go od dołu ( ubezpieczenie oddolne) – tego nam zabrakło na pierwszym podejściu.

Po założeniu drogi, prowadzący daje sygnał ( wypracować metodę) zajmuje i trzyma sektor. Idzie drugi. Po dojściu do pierwszego trzyma z nim sektor.

Jeżeli jest wiele załamań, to pierwszy czeka w połowie drogi na drugiego. Wójo sugerował włączenie radia.

Przedostatni zabiera plecak pierwszego, ostatni trzyma tył.

Podejście na przyrządach tak jak było realizowane na ćwiczeniach, po przejściu przez krawędź dojść do punktu stanowiskowego, rozwiązać węzły dać sygnał ( wypracować sposób i moment podania sygnału) nie wolno stać na linie lub na załamaniu liny.

Zjazd:

Zakładanie stanowiska zjazdowego:

1 i 2 podchodzą do miejsca zjazdu, oceniają sytuację ( bezpieczeństwo, wysokość zjazdu, możliwość założenia stanowiska)

1 trzyma sektor, 2 zakłada stanowisko, w razie wątpliwości zakłada blokera podchodzi do krawędzi ocenia sytuację.

Zrzucanie liny, klarować na odcinki ( wdrożyć nowy sposób szybkiego klarowania prawo lewo)

Zjazd z ciężkim plecakiem, plecak na repie i zamocować do karabinka na którym zjeżdżamy.

Plecak lekki, zjeżdżamy bez ściągania.

Stanowisko na 2 linach do zjazdu dwójek: połączyć karabinkiem na 2 motylkach ( ostatni rozpina karabinek i rozwiązuje motylki)

Stanowisko do zjazdu w kluczu alpejskim, nie ma potrzeby tj. powyżej.

Stanowisko niepewne w razie wątpliwości dodać drugi punkt stanowiskowy.

Stanowisko zakładamy wokół drzew, korzeni, skał ( inne ).

Po zjeździe przedostatni lub inny wolny przygotowuje się do zwinięcia liny.

Drugi lub trzeci w razie konieczności asekuruje oddolnie.

Most linowy:

Opracować procedurę

Zasada działania przecinarki plazmowej

Cześć
Przecinarki plazmowe na dobre zadomowiły się w wielu zakładach. Znaczący wpływ ma na to obniżenie ceny przecinarek plazmowych i bardzo tanie materiały eksploatacyjne sprowadzany z Chin.
Warto mieć pojęcie jak działają przecinarki, jakie są ich zalety i jakie wady.

Plazma to zjonizowany gaz o wysokiej temperaturze, w przypadku przecinarek wydostający się z dużą prędkością z uchwytu przecinarki. Gaz staje się plazmą gdy energia ruchu kinetycznego cząstek będzie na tyle duża, że elektrony przezwyciężają energię wiązania cząsteczkowego i odłączają się od niej pozostawiając ją w stanie zjonizowania. Natomiast same stają się wolnymi nośnikami prądu i przestają być obojętne. Można stwierdzić, że powstaje wtedy materia będąca po części gazem i po części materią o bardzo wysokiej temperaturze.
Na kuli ziemskiej plazmę można dostrzec na biegunach jako zorza polarna lub w okresie burzy jako pioruny w tym pioruny kuliste, poza tymi zjawiskami plazma na ziemi nie występuje. Aczkolwiek, co ciekawe, im dalej od naszej planety, tym więcej odkrywamy materii w stanie plazmy. Szacuje się, że w stanie plazmy jest 99,9 % materii wszechświata.
Większość dotychczasowych zastosowań plazmy łączy się z wysoką temperaturą i przewodnictwem elektrycznym. W inżynierii źródłami plazmy do zastosowań w spawalnictwie są generatory plazmy ( plazmotrony). Generują i podtrzymują one plazmę poprzez nagrzanie gazu przepływającego przez dyszę, w którym pali się łuk elektryczny o wielkim natężeniu prądu. Z tego powodu przecinarki plazmowe muszą być podłączone do sprężarki tłokowej podającej sprężone powietrze pod ciśnieniem około 4-5 bar. Jest to technika plazmy łukowej. Składa się z 2 etapów, zainicjowania łuku i utrzymywania go przez przepływający przez zjonizowany gaz – plazmę, prądu elektrycznego.
Warto dodać, że oprócz spawalnictwa generatory plazmy są wykorzystywane do nanoszenia cienkich warstw i przeprowadzania szeregu reakcji przy użyciu plazmy w obniżonym ciśnieniu np. PECVD. Służą one do takich zaawansowanych aplikacji jak wzrost diamentów, nanoszenie lub trawienie nano warstwy, modelowanie nowych materiałów jak przykładowe HBLED (High Brightness Light-Emitting Diode) czyli produkowanie nowej generacji diod LED wykorzystywanych jako innowacyjne źródła światła o dużej sprawności.

Wracając do tematu.

Cięcie plazmą (cięcie plazmowe) polega na topieniu i wyrzucaniu metalu ze szczeliny cięcia silnie skoncentrowanym plazmowym łukiem elektrycznym o dużej energii kinetycznej, jarzącym się między elektrodą nietopliwą ( umieszczoną w uchwycie plazmy) a ciętym materiałem.

przecinarka-plazmowa-zasada-dzialania-rysunek-1

Plazma inicjowana jest przez potarcie lub zbliżenie palnika do ciętego materiału. Przepuszczanie strumienia sprężonego powietrza przez zainicjowany łuk elektryczny powoduje jego utrzymanie i wtórną jonizację i dzięki dużemu zagęszczeniu mocy wytwarza się strumień plazmy. Istotne jest tu skoncentrowanie plazmy przez szczelinę dyszy, powoduje to wytworzenie zbitego strumienia plazmy rzędu milimetra. Warunkiem więc jest tu podłączenie do materiału ciętego przewodzącego prąd masy.
Jak wspomniałem dysza plazmy zamontowana w palniku koncentruje łuk plazmowy. Chłodzone przez pierścień zawirowania ścianki dyszy powodują zawężanie kolumny łuku. Zasada działania cięcia plazmą wykorzystuje wysoką temperaturę w jądrze łuku plazmowego (10000÷30000K) i bardzo dużą szybkość wiązki plazmy, co powoduje, że cięty materiał jest topiony, utleniany i wyrzucany ze szczeliny. Szczeliny są o wiele mniejsze niż przy cięciu acetylenem, mają też znacznie równiejszą powierzchnię.
Powszechnie wykorzystywanym gazem plazmotwórczym jest jak wspomniałem powyżej powietrze aplikowane z sprężarki tłokowej. Warto oczywiście oczyścić takie powietrze stosując najprostszy filtr. Przecinarką plazmową można ciąć każde materiały przewodzące prąd elektryczny – wykonanych ze stali węglowych i stopowych, kwasoodpornych, aluminium i jego stopów, mosiądzu, miedzi oraz żeliwa, nawet jeżeli wierzchnia warstwa jest pokryta farbą lub grubą warstwą rdzy.

plazma-telwin-60hf-5

Na zdjęciu rura o grubości około 15mm z warstwą rzy, czasami o grubości 10 mm. Cięte z ręki – użyta przecinarka plazmowa Cutter 70

Zasady bezpiecznej pracy w czasie cięcia Plazmą.
Oprócz elementarnych zasad cięcia łukiem elektrycznym – duża temperatura, znaczne ilości szkodliwych gazów, warto wiedzieć o tym czego nie widać.
Plazma wytwarza znaczne ilości promieniowania UV, należy zatem wykorzystywać odzierz ochronną i okulary lub maski całotwarzowe z filtrem UV.
Ponieważ przez przewód uchwytu plazmy płynie prąd tworzący silne pole elektromagnetyczne nie zaleca się owijania przewodu wokół szyi lub w inny sposób.
i to w zasadzie wszystko, pozdrawiam Rafał.

Super mocne i super trwałe pompy w myjkach Nilfiska

Nilfisk-ALTO zasłyną wprowadzeniem na rynek pompy C3 o długiej żywotności. Jest to najwyższej klasy pompa, która od 20 lat znajduje wykorzystanie w najbardziej skrajnych warunkach pracy. Aktualnie Nilfisk-ALTO wdraża nową wysokiej klasy pompę do wachlarza swoich wyrobów. To zaawansowana pompa NA6, której konstrukcja była zainspirowana sukcesem C3. Kolejna linia pomp zapewni duże korzyści naszym klientom. Otworzy się obszerny wachlarz zastosowań w zakresie ciśnienia aż do 250 bar oraz zużyciu wody do 1600 l/h. Dzięki wysokiej temperaturze na wylocie (aż do 80 stopni) pompa będzie mogła pracować w warunkach wysokich temperatur wody nawet w maszynach zimnowodnych. Przyczynia się to do zredukowania kosztów mycia, ale jednocześnie do polepszenia jego rezultatów. Pompa posiada olbrzymią i niesamowitą moc, do jej budowy zastosowano m.in. 4 tłoki ceramiczne o wysokiej trwałości, wzmocnioną mosiężną głowicę, zawory ze stali oraz dwa łożyska oporowe. W czasie próby projektowej pompa wytrzymała 10 000 godzin nieustannej pracy, jej tłoki podczas pracy przebyły trasę odpowiednią dla długości 1.5 raza obwodu ziemi. Pompa dysponuje wydajnym silnikiem 4-biegunowym (1450 obr./min.) chłodzony powietrzem, zaopatrzony w zabezpieczenie termiczne, co w połączeniu z systemem sterowania aktywowanym przepływem (FA) przynosi dodatkowy komfort pracy i protekcję silnika przed przeciekami. Na jej bazie są dostępne myjki opisane w poście - 
http://blogtechnika.cba.pl/index.php/poradnik-techniczny/92-myjki-cisnieniowe

Firma Nilfisk-ALTO konstruuje myjki ciśnieniowe zaopatrzone w niezawodne i trwałe pompy krzywkowe wykonane z wysokiej klasy materiałów odpornych na korozję, takich jak np. mosiężna głowica pompy. Używane przez nią silniki 4-biegunowe lub 2-biegunowe chłodzone powietrzem są wielce efektywnymi i bezobsługowymi jednostkami, które zapewniają redukcję strat energii. Silniki te mają wbudowany automatyczny system start-stop, dzięki czemu nie pracują w trakcie przerw w czyszczeniu- nie pobierają energii oraz nie wywołują hałasu.
Nie tylko trwałe pompy o wysokiej mocy przesądzają o tym, że myjki ciśnieniowe Nilfisk-AlLTO są jednymi z najlepszych myjek ciśnieniowych na rynku. Są one wyposażone w innowacyjne systemy wspierające pracę oraz ułatwiające ich użytkowanie. Najwyższej klasy modele gorąco wodne wyposażone są w funkcję inteligentnej kontroli serwisowej, która stanowi formę systemu diagnostycznego wskazującego zachodzenie wszelkich nieprawidłowości wywołanych uszkodzeniem lub zużyciem, co pozwala użytkownikowi na podjęcie bezpośrednich działań lub skontaktowanie się z siecią serwisową. Błyskawiczna diagnoza zagrożeń może przyczyniać się do minimalizowania kosztów serwisowania oraz obniżenia ryzyka zaistnienia postojów. Następny system to hydrauliczny system sterowania aktywowany przepływem (FA).Zaopatrzone jest w niego sporo spośród wysokiej i średniej klasy modeli myjek zimno i gorąco wodnych. Umożliwia on pozostawienie głowicy w trybie gotowości w fazie dekompresji. W rezultacie zastosowania tej technologii, użytkowanie węża oraz pistoletu staje się łatwiejsze i bezpieczniejsze. Powtórne uruchomienie maszyny jest delikatniejsze i nie sprawia gwałtownych odrzutów pistoletu lub lancy. Na dodatek myjka jest zabezpieczona przed zmianami pracy silnika wywołanymi występowaniem przecieków na pompie, wężu czy pistolecie zapewniając w ten sposób jej dłuższą żywotność i solidność.
Nader ważnym elementem dobrej myjki ciśnieniowej są również akcesoria potrzbne do jej użytkowania. Tradycyjny duński sposób projektowania polega na optymalizacji ergonomii oraz zapewnieniu łatwości użytkowania. Nie inaczej rzecz wygląda w przypadku ekwipunku Nilfisk-ALTO. Pistolet Ergo 2000 wymaga niewielkiego nakładu energii w celu jego uruchomienia, tym samym przyczyniając Się do redukcji zmęczenia a nawet ryzyka kontuzji. Myśl techniczna Nilfisk-ALTO nie koncentruje się wyłącznie na zapewnieniu oszczędności ale również na ochronie zdrowia i kondycji użytkowników.

Typy i Rodzaje ręcznych pił do drewna

Dzień dobry
Dużo osób próbowało, niejedynym wyszło lepiej innym gorzej, albowiem to wbrew pozorom nie łatwa sprawa. Na finalny sukces ma wpływ wiele czynników. Jednym jest czas, jeśli robimy to dla siebie i nikt nas nie goni to powinno się solidnie się do pracy przygotować. Mam na myśli wiedzę teoretyczną i sprzęt.
Co może sie przydać z materiałów i narzędzi dla glazurnika}:
Glazura, jeśli układamy je w środku to broń Boże nie gresowe, bo potem jak będziemy chcieli zrobić otwór na kołek rozporowy, czy rurkę to sie zdziwimy i to bardzo mocno. Do płytek przydadzą sie listwy z tworzywa, choć są one mniej modne, ale ja uważam, że moża nimi zakryć to co nam nie wyjdzie. No i narożniki są bardziej bezpieczne, zwłaszcza jak mamy małe dzieci.
Klej do plytek, jest tego masa zawsze coś się znajdzie na naszą kieszeń.
Fugi, tu nie warto mieszać do wnętrz zwykłe, a na zewnątrz mrozoodporne (polecam najlepszej jakości, nie ma nic gorszego niż przeciekający balkon)
Maszynka do glazury, elektryczna lub ręczna. Jeżeli ręczne to sugeruję Walmera, dobra Polska Firma w niezłej cenie. Jeśli elektryczna to może być tania Dedra lub Pansam, powinno się tylko w czasie zakupu sprawdzić czy tarcza diamentowa nie ma bicia. Trzeba pamiętać, że ważniejsze niż elektryczna maszynka do płytek jest to, jaką tarczę diamentową założymy.
Osprzęt glazurniczy, nakolanniki, sznurek traserski, krzyżyki i kliny do płytek, młotek gumowy.
Poziomica to ważna sprawa, bez niej wszystko bedzie kszywe jak działa  opisałem w oddzielnym poście –
http://poradniktechniczny.com/index.php/urzadzenia-do-pomiaru/59-technika-pomiarowa
. Miara zwijana, ołówek lub flamaster.
Jak już wszystko mamy można przystąpić do projektowania, mam na myśli sposób rozłożenia płytek. Można je rozłożyć na sucho i zobaczyć jak wyjdzie, estetyka to jedno i jakość to drugie.
- Zaczynamy od przygotowania podłogi i ścian. Jest to jeden z najważniejszych elementów. Odmiennie będziemy robić w przypadku nowej podłogi (nowe tynki i wylewki muszą być związane, minimum 3-4 tygodnie w temperaturze pokojowej) a inaczej w przypadku starej. Poziomicą i łatą sprawdzamy poziom, usuwamy wszystkie wystające fragmenty betonu, starego kleju, farby, gipsu. Czasami trzeba popracować przecinakiem i młotkiem, na koniec wszystko odkurzyć i tu uwaga panowie – odkurzacz przemysłowy jest bardziej efektywny niż domowy. Na równą podłogę i scianę nakładamy grunt, lub jeśli powierzchnia jest bardzo nierówna to wylewkę samopoziomująca. Zachować czasy schnięcia!!!!
Reasumując podłoże musi być równe i dobrze związane.
- Po czym przystępujemy do właściwego projektowania, mam na myśli sposób rozłożenia płytek. Jeszcze raz układamy je na sucho, z uwzględnieniem szerokości fug. Na ściany trudno jest ułożyć płytki na sucho :) trzeba posłużyć się sznurkiem traserskim lub miarę, poziomica, łata aluminiowa i ołówek. Estetyka to jedno i jakość to drugie.
- Przystępujemy do układania glazury. Najpierw mieszamy zaprawę klejową, mechanicznie lub ręcznie. Polecam mieszanie mechaniczne, pamiętamy najpierw woda potem sucha zaprawa, poczekać i mieszać. Porcja zaprawy dostosować do tępa układania płytek. Klej kładziemy na podłożu za pomocą kielni i rozprowadzamy go pacą zębatą, 8mm, 10mm, 12mm, zależnie od wielkości płytek i nierówności podłoża. Na klej kładziemy płytkę, którą dodatkowo dociskamy i obijamy na całej powierzchni gumowym młotkiem. Zabezpieczamy krzyżykiem narożniki i sprawdzamy poziomicą czy powierzchnia jest równa. Czasami się zdarza, że płytki są nierówne, wtedy trzeba odpowiednio manewrować krzyżykami dystansowymi. Jeśli (kleju jest|zaprawy nałożymy} za dużo (płytka jest za wysoko) lub za mało (płytka jest niżej niż pozostałe), należy ją oderwać i skorygować ilość kleju. Najlepiej zeskrobać kielnią klej i nałożyć na nowo. Paca zębata rozprowadza zawsze tyle samo kleju, trzymając ją pod różnym kątem można nałożyć mniej lub więcej kleju. Po nałożeniu pierwszego rzędu płytek, ostrożnie usuwamy go z fug i mokrą pacą gąbkową czyścimy powierzchnię z kleju. Są takie kleje, które jak wyschną to nie można ich usunąć inaczej jak tylko środkami chemicznymi na bazie kwasu.
Ostatnie lub pierwsze płytki, zależnie od kompozycji trzeba przyciąć, pamiętając o dylatacjii odstępach od ściany. Najwięcej kłopotu przysparzają krawędzie nieregularne lub rury i puszki elektryczne. Bezbłędnie spisuje sie tutaj otwornica diamentowa – do gresu, lub otwornica do płytek. Linie nieregularne obrabiamy techniką kombinowaną: najpierw rogi wiertłem do płytek a następnie docinamy tarczą diamentową lub nacinamy rysikiem i wyłamujemy szczypcami do płytek. Na rynku pojawiły się sie specjalistyczne elektronarzędzia do cięcia linii nieregularnych, ale nie są one polecane dla amatorów (ze względu na cenę). Nierówne powierzchnie gładzimy osełką lub tarczą diamentową.
- Po 24 godzinach, od nałożenia ostatniej płytki przystępujemy do fugowania. Czyli wypełnieniu szczelin masą o odpowiednim kolorze. Masę do fugowania nakładamy na płytki w zasięgu ręki nie większą niż 1m kw. Rozprowadzamy gumową pacą, ukośnie do fug tak długo aż masa zapełni wszystkie szczeliny. I czyścimy powierzchnie płytek mokrą gąbką, nacinaną lub gładką. Po kilku godzinach można ostatecznie wymyć podłogę mopem i przystąpić do wykańczania, listami przypodłogowymi i narożnikami.
Powodzenia

lutowanie miękkie i twarde – jak zacząć

W technologii łączenia metali wyróżniamy dwa rodzaje lutowania twarde i miękkie.
Lutowanie to innymi słowy sposób łączenia metali z wykorzystaniem spoiwa, które ma niższą temperaturę topnienia, niż podzespoły łączone. Czyli nie są topione jak to ma miejsce podczas spawania.
Z lutowaniem miękkim mamy do czynienia wtedy kiedy spoiwo ma temperaturę topnienia niższą niż 400 stopni np.
Spoiwo cyno-ołowiowe LC60
Spoiwo cynowo-miedziowe Sn97Cu3

W lutowaniu twardym stosujemy spoiwa o temperaturze topnienia powyżej 650 stopni np.:
Lut miedziany LM-60
Lut srebrny LS45
Lut fosforowy LCuP6

lut-twardy-srebrny-25-rozowy


https://domtechniczny24.pl/druty-do-lutowania-twardego.html

Narzędziem do lutowania są lutownice transformatorowe, lutownice oporowe, palniki gazowe na propan butan, palniki cyklonowe na propan butan, palniki propan + tlen, palniki acetylen + tlen.

Zanim przystąpimy do lutowania trzeba dokładnie wyczyścić powierzchnię z tłuszczów, nalotów,Tlenków, siarczków, kleju itp.. Jest to warunek konieczny do powstania poprawnego łączenia.
Powierzchnie czyścimy najpierw:
Mechaniczne, korzystając z skrobaka, włókniny szlifierskiej lub gąbki ściernej.
Chemicznie używając do odtłuszczenia rozpuszczalników acetonowych lub rbenzyny ekstrakcyjnej.
Chemicznie używając do usunięcia tlenków oraz aktywowania powierzchni kwasu lutowniczego, pasty lutowniczej i topników.
Lutowanie miękkie polega na łączeniu metalu za pomocą łatwo topliwego lutu na bazie niskotopliwej cyny. Luty mają zazwyczaj postać pałeczek lub pręcików. Występują wraz z topnikiem lub bez. Topnik jest konieczny do poprawnego połączenia, zabezpiecza powierzchnie przed powstawaniem tlenków i powoduje, że spoiwo łatwo zwilża powierzchnię. Należy dbać, aby nie przegrzewać lutowanych powierzchni, zwłaszcza przy lutowaniu palnikiem płomieniowym.
Tego typu połączenia są {w niewielkim stopniu odporne mechanicznie, ale doskonale przewodzą prąd i dają gwarancję szczelności. Znajdują zastosowanie w elektryce i elektronice, w instalacjach wodnych i CO.
Jak w praktyce wygląda lutowanie miękkie np. przewodów elektrycznych:
Przewody trzeba odizolować.
Jeżeli są to cienkie przewody to stosujemy jako topnik kalafonię, bo pasta lutownicza zawiera w swoim składzie kwas i może po jakimś czasie sprawić przerwanie styku.
Nagrzewamy grot i nakładamy cynę tak, aby powstała kropelka i przerywamy nagrzewanie.
Zanurzamy grot w paście.
Druty do lutowania zwijamy i pobielamy (połączenia elektryczne), przykładamy do skręconego przewodu grot i włączamy lutownicę.
Temperatura spowoduje, że nadmiar topnika spłynie na przewód i odtłuści go i usunie tlenki, chwile po tym roztopiona cyna spłynie na przewód i pokryje go w całości.
Jak tylko cyna wniknie w przewód należy natychmiast przerwać nagrzewanie i odsunąć grot od przewodu. Unikniemy w ten sposób spalenia topnika i utlenienia lutu cynowego.
Pobielone przewody stykamy jeden z drugim, na grot nabieramy odrobinę cyny z topnikiem (patrz wyżej).
Nagrzewamy połączone przewody, jak tylko cyna na przewodach się roztopi i połączy natychmiast przerywamy nagrzewanie. Uwaga pamiętajmy, że przez parę sekund cyna jest nadal ciekła i tak długo jak nie wystygnie nie można poruszać przewodami.
W przypadku lutowania bardzo cienkich przewodów nie stosujemy pobielania. Całą procedurę robimy w jednym podejściu. Najpierw skręcamy kabelki następnie lutujemy.
Po skończonym lutowaniu można usunąć topnik denaturatem, szczególnie, jeżeli korzystamy z pasty lutowniczej.

Lutowanie twarde na przykładzie pękniętej rurki mosiężnej, lut srebrny otulonym.
Lutowanie powinno się przeprowadzać w odpowiednio wentylowanych pomieszczeniach. Pomieszczenie nie powinno być za mocno oświetlone, nie widać wtedy koloru nagrzanego metalu.
Do lutowania twardego używamy palników propan butan, propan-butan + tlen i acetylen + tlen, ogniwa indukcyjne. Wszystko zależy od wielkości lutowanych detali i użytego lutu. W naszym przykładzie lutujemy długą rurkę mosiężną o średnicy 22mm i grubość ścianki około 1mm . Do takiej pracy wystarczy palnik cyklonowy na propan butan techniczny. Dysza 19mm dająca około 3,5kW.
Proces lutowania:
Części lutowane oczyścić mechanicznie i chemicznie.
Łączone fragmenty stawiamy na płycie szamotowej, która w minimalnym stopniu zabiera ciepło a przy lutowaniu seryjnym kumuluje je i poza tym ogrzewa otoczenie.
Starannie dopasowujemy łączone powierzchnie.
Szykujemy lut, nie może być za gruby, w naszym przykładzie może mieć średnicę 1,5mm – 2mm.
Nagrzewamy palnikiem elementy do temperatury topnienia topnika.
Zwilżamy topnikiem powierzchnie lutowane. Kolor metali powinien się zmienić po zwilżeniu topnikiem.
Kontynuować nagrzewanie do temperatury roboczej. W zależności od rodzaju lutu może to być 650-950 stopni.
O temperaturze najlepiej mówi kolor metalu.
Po osiągnięciu temperatury roboczej dotykamy lut twardy na styku łączenia i czekamy aż się stopi i wniknie kapilarnie między łączone elementy.
W tym momencie przerywamy grzanie.
Resztki topnika zmywamy gorącą wodą.
Jeśli stosujemy lut mosiężny LM-60 do lutowania stali to oprócz topnika na drucie można nasypać w miejsce lutowania boraksu.
Jeżeli stosujemy lut fosforowy do spajania miedzi to nie potrzeba topnika (ja jednak zawsze stosuję)
Dalej to praktyka i jeszcze raz praktyka.
Pozdrawiam

Układanie płytek w domu – poradnik

Dzień dobry
Dużo osób próbowało, niejedynym wyszło lepiej innym gorzej, albowiem to wbrew pozorom nie łatwa sprawa. Na finalny sukces ma wpływ wiele czynników. Jednym jest czas, jeśli robimy to dla siebie i nikt nas nie goni to powinno się solidnie się do pracy przygotować. Mam na myśli wiedzę teoretyczną i sprzęt.
Co może sie przydać z materiałów i narzędzi dla glazurnika}:
Glazura, jeśli układamy je w środku to broń Boże nie gresowe, bo potem jak będziemy chcieli zrobić otwór na kołek rozporowy, czy rurkę to sie zdziwimy i to bardzo mocno. Do płytek przydadzą sie listwy z tworzywa, choć są one mniej modne, ale ja uważam, że moża nimi zakryć to co nam nie wyjdzie. No i narożniki są bardziej bezpieczne, zwłaszcza jak mamy małe dzieci.
Klej do plytek, jest tego masa zawsze coś się znajdzie na naszą kieszeń.
Fugi, tu nie warto mieszać do wnętrz zwykłe, a na zewnątrz mrozoodporne (polecam najlepszej jakości, nie ma nic gorszego niż przeciekający balkon)
Maszynka do glazury, elektryczna lub ręczna. Jeżeli ręczne to sugeruję Walmera, dobra Polska Firma w niezłej cenie.

jak-ukladac-plytki

Przecinarka do glazury MGŁR 800 1000 500 stary typ

Jeśli elektryczna to może być tania Dedra lub Pansam, powinno się tylko w czasie zakupu sprawdzić czy tarcza diamentowa nie ma bicia. Trzeba pamiętać, że ważniejsze niż elektryczna maszynka do płytek jest to, jaką tarczę diamentową założymy.
Osprzęt glazurniczy, nakolanniki, sznurek traserski, krzyżyki i kliny do płytek, młotek gumowy.
Poziomica to ważna sprawa, bez niej wszystko bedzie kszywe. Miara zwijana, ołówek lub flamaster.
Jak już wszystko mamy można przystąpić do projektowania, mam na myśli sposób rozłożenia płytek. Można je rozłożyć na sucho i zobaczyć jak wyjdzie, estetyka to jedno i jakość to drugie.
- Zaczynamy od przygotowania podłogi i ścian. Jest to jeden z najważniejszych elementów. Odmiennie będziemy robić w przypadku nowej podłogi (nowe tynki i wylewki muszą być związane, minimum 3-4 tygodnie w temperaturze pokojowej) a inaczej w przypadku starej. Poziomicą i łatą sprawdzamy poziom, usuwamy wszystkie wystające fragmenty betonu, starego kleju, farby, gipsu. Czasami trzeba popracować przecinakiem i młotkiem, na koniec wszystko odkurzyć i tu uwaga panowie – odkurzacz przemysłowy jest bardziej efektywny niż domowy. Na równą podłogę i scianę nakładamy grunt, lub jeśli powierzchnia jest bardzo nierówna to wylewkę samopoziomująca. Zachować czasy schnięcia!!!!
Reasumując podłoże musi być równe i dobrze związane. – więcej na 
http://blogtechnika.cba.pl/

- Po czym przystępujemy do właściwego projektowania, mam na myśli sposób rozłożenia płytek. Jeszcze raz układamy je na sucho, z uwzględnieniem szerokości fug. Na ściany trudno jest ułożyć płytki na sucho :) trzeba posłużyć się sznurkiem traserskim lub miarę, poziomica, łata aluminiowa i ołówek. Estetyka to jedno i jakość to drugie.
- Przystępujemy do układania glazury. Najpierw mieszamy zaprawę klejową, mechanicznie lub ręcznie. Polecam mieszanie mechaniczne, pamiętamy najpierw woda potem sucha zaprawa, poczekać i mieszać. Porcja zaprawy dostosować do tępa układania płytek. Klej kładziemy na podłożu za pomocą kielni i rozprowadzamy go pacą zębatą, 8mm, 10mm, 12mm, zależnie od wielkości płytek i nierówności podłoża. Na klej kładziemy płytkę, którą dodatkowo dociskamy i obijamy na całej powierzchni gumowym młotkiem. Zabezpieczamy krzyżykiem narożniki i sprawdzamy poziomicą czy powierzchnia jest równa. Czasami się zdarza, że płytki są nierówne, wtedy trzeba odpowiednio manewrować krzyżykami dystansowymi. Jeśli (kleju jest|zaprawy nałożymy} za dużo (płytka jest za wysoko) lub za mało (płytka jest niżej niż pozostałe), należy ją oderwać i skorygować ilość kleju. Najlepiej zeskrobać kielnią klej i nałożyć na nowo. Paca zębata rozprowadza zawsze tyle samo kleju, trzymając ją pod różnym kątem można nałożyć mniej lub więcej kleju. Po nałożeniu pierwszego rzędu płytek, ostrożnie usuwamy go z fug i mokrą pacą gąbkową czyścimy powierzchnię z kleju. Są takie kleje, które jak wyschną to nie można ich usunąć inaczej jak tylko środkami chemicznymi na bazie kwasu.
Ostatnie lub pierwsze płytki, zależnie od kompozycji trzeba przyciąć, pamiętając o dylatacjii odstępach od ściany. Najwięcej kłopotu przysparzają krawędzie nieregularne lub rury i puszki elektryczne. Bezbłędnie spisuje sie tutaj otwornica diamentowa – do gresu, lub otwornica do płytek. Linie nieregularne obrabiamy techniką kombinowaną: najpierw rogi wiertłem do płytek a następnie docinamy tarczą diamentową lub nacinamy rysikiem i wyłamujemy szczypcami do płytek. Na rynku pojawiły się sie specjalistyczne elektronarzędzia do cięcia linii nieregularnych, ale nie są one polecane dla amatorów (ze względu na cenę). Nierówne powierzchnie gładzimy osełką lub tarczą diamentową.
- Po 24 godzinach, od nałożenia ostatniej płytki przystępujemy do fugowania. Czyli wypełnieniu szczelin masą o odpowiednim kolorze. Masę do fugowania nakładamy na płytki w zasięgu ręki nie większą niż 1m kw. Rozprowadzamy gumową pacą, ukośnie do fug tak długo aż masa zapełni wszystkie szczeliny. I czyścimy powierzchnie płytek mokrą gąbką, nacinaną lub gładką. Po kilku godzinach można ostatecznie wymyć podłogę mopem i przystąpić do wykańczania, listami przypodłogowymi i narożnikami.
Powodzenia

Miękką uszczelkę można zrobić samemu

Jednym z typów półproduktów stosowanych do produkcji uszczelnień jest guma olejoodporna NBR.
Na magazynie mamy rolki wykonane z tego materiału. Poniżej krótka charakterystyka:
Guma NBR – Kauczuk akrylonitrylo – butadienowy (ang. nitril butadien scrubber), powszechnie nazywany gumą olejoodporną, jest chętnie używanym półproduktem gumowym do wyrobu podkładek i uszczelek pracujących statycznie w stanie nie rozciągniętym oraz innych elementów w pompach (np. powłoka NBR pokrywa dyfuzory w pompach bardziej odpornych na ścieranie).

Guma NBR nadzwyczaj dobrze spisuje się w warunkach ścisku i dużych ciśnień pracy. Stosowana jest do amortyzacji maszyn wirujących. Wykorzystywana jest także do produkcji węży ssawnych i tłocznych do transportu olejów.

Popularność mieszanek gumowych NBR wypływa z dobrych parametrów użytkowych tego materiału a dobitnym atutem jest tutaj znakomita odporność na smary i oleje. Dostępne na rynku płyty gumowe wulkanizowane z mieszanek gumowych NBR mogą być wytwarzane bez przekładek tkaninowych lub z 1 lub 2 przekładkami. Przekładka tkaninowa zwiększa odporność mechaniczną wyrobu.

Guma na uszczelki NBR może być stosowana z powodzeniem min przy pompach do:
amoniaku, acetylenu, płynu chłodniczego, butanolu, kwasu cytrynowego, ropy naftowej nieprzetworzonej, detergentów, oleju napędowego, benzyny, glikolu, metanolu, gazu ziemnego, kwasu salicylowego, wody morskiej, ścieków, olejów roślinnych.

Guma NBR nie nadaje się z kolei do użycia w konstrukcji pomp do acetonu, krezolu, niektórych freonów, wody utlenionej, kwasu azotowego, ozonu, fenolów, pary wodnej, kwasu siarkowego, toluenu, większości rozpuszczalników, benzenu, chlorków, olejku sosnowego, styrenu, polipropylenu.

ciecie-uszczelnienia-z-gumy

Płyty olejoodporne NBR mogą być stosowane w zakresie temperatur od -40 do 70oC.

Wymagania techniczne

Twardość H oSHa 65 ± 5
Wytrzymałość na rozciąganie 5 MPa
Wydłużenie względne % min. 200
Odporność na działanie oleju ASTM II po 24h zmiana masy, % ±10

N składzie dostępna jest guma olejoodporna NBR w postaci rolki o szerokości 1200 mm, grubości 4mm, 6mm

Rodzaje i zastosowanie pilników węglikowych

Witam
Temat: piliki obrotowe z węglików rodzaje i eksploatacja
Pilniki obrotowe wykonane są z wysokiej jakości węglików spiekanych, pozwala to na zastosowanie ich do ręcznego skrawania szerokiej gamy materiałów o różnych stopniach twardości. Pilniki przeznaczone są do pracy z szlifierkami prostymi o napędzie pneumatycznym lub elektrycznym. Gwarancją długotrwałej eksploatacji jest zagwarantowanie właściwych prędkości obrotowych, i tu uwaga pilniki nie nadają się do pracy z wiertarkami. Pilniki do metalu występują w różnorakich kształtach i wymiarach, dostępne są frezy walcowe zokrąglone, stożkowe, kuliste, płomieniowe, ostrołukowe zaokrąglone. Zwykle część chwytowa to sześcio milimetrowy trzpień.
Pilniki do metalu wykorzystuje się do usuwania gradów, powiększania otworów i rowków, wyrównania spawów i spoin, obróbki nieregularnych otworów, fazowania krawędzi.

Uzębienie pilnika może być wykonane w różny sposób. Rodzaje uzębienia zależą od obrabianego materiału.
Najczęściej używane uzębienia to: nacięcie pojedyncze i nacięcie podwójne.
Pilniki obrotowe z nacięciem pojedynczym mają zastosowanie do ogólnego użytku dla obróbki miękkich materiałów, żeliwa, miedzi, brązu i mosiądzu.
Pilniki obrotowe z nacięciem podwójnym tzw. łamaczem wióra umożliwiają na szybkie usuwanie naddatku w utwardzonychtwardych materiałach, łamacz daje krótki wiór i doskonałe wykończenie powierzchni, małe wióra pomagają wyeliminować obciążenie ostrzy.

pilniki-obrotowe-weglikowe-spawy-frezowanie

Dla wszystkich pilników obrotowych inaczej niż w przypadku pilników ręcznych nie podaje się podziałki jako liczby całych zębów mieszczących się na jednym centymetrze długości pilnika, mierzonej w kierunku jego długości. Podaje się prędkość obrotową dla danego materiału.

Eksploatacja i bezpieczeństwo pracy:

Mocowanie pilnika w tulejce powinno być stabilne i stanowić 2/3 długości części chwytowej. Przed zamocowaniem sprawdzić czy w uchwycie zaciskowym nie znajdują się drobinki metalu, w razie potrzeby przedmuchać. W czasie pracy kontrolować czy frez pod wpływem obrotów nie wysuwa się z tulejki. Frezować tylko przeciwbieżnie, frezy z węglikami wlutowanymi do trzpienia są wrażliwe na drgania. Jeżeli dostanie drgań to wykruszą się zęby albo nawet może odpaść cały węglik.
Powierzchnia styku ostrza z materiałem obrabianym podczas obróbki powinna wynosić max 1/3 obwodu narzędzia.
Dla materiałów trudnoobrabialnych należy zmniejszyć parametry skrawania, aby zapobiec wcześniejszemu zużyciu narzędzia.
Podczas obróbki należy pamiętać o przestrzeganiu przepisów BHP, zwłaszcza pamiętać o okularach ochronnych i zabezpieczeniu szyi przed opiłkami. Praktycznym sposobem eliminacji opiłków może być stosowanie magnesu np. kątownik magnetyczny taki jak do spawania.
Pozdrawiam

Rodzaje i użytkowanie gumowych węży

Cześć
Warunki eksploatacyjne i użytkowe węży ssawno tłoczących.
Planując kupno węża do sprężonego powietrza, oleju, piaskarki czy innego, powinniśmy sobie odpowiedzieć na parę zagadnień. Planowanie pozwoli nam na uniknięcie wypadku, czy niewłaściwego działania maszyny czy procesu technologicznego.

Najistotniejsze pytania to:

Jakie medium planujemy tłoczyć lub ssać (substancja, która płynie przewodem).
Jaka powinna być średnica wewnętrzna, jeśli wymagana również średnica zewnętrzna.
Czy znana jest temperatura pracy (temperatura płyącej substancji i temperatura zewnętrzna).
Warunki nasłonecznienia, składniki chemiczne występujące w otoczeniu (stałe i okresowe).
Czy istnieje ryzyko nadmiernego załamania węża, zmieniającego parametry wytrzymałościowe i wartości przesyłowe substancji.
Czy istnieje ryzyko pojawienia się ładunków elektrycznych podczas przesyłania medium.
Planowana długość węża.
A także wszelakie inne czynniki mogące mieć wpływ na pracę i bezpieczeństwo: takie jak warunki eksploatacyjne, drgania, odkształcenia przewodu w trakcie pracy ( szczególnie w przypadku przecinania przez przewód węzłów i lini komunikacyjnych – ruch pieszy, samochody, wózki widłowe i inne).
Sposób mocowania końcówek (zacisk, opaska) i typy dostępnych złączy i szybkozłączy.
Przewidywana mobilność zestawu (połączenie stacjonarne, połączenie wkrętarki pneumatycznej, pistoletu do malowania czy przedmuchiwania, piaskarki lub maszyny stacjonarnej)

OGÓLNE WYTYCZNE DOTYCZĄCE KORZYSTANIA Z WĘŻY SSAWNO TŁOCZĄCZYCH

Trafny wybór węża to wybór towaru spełniającego wymagania techniczne istniejące przy konkretnej instalacji lub urządzeniu, zapewniający ciągłą i bezawaryjną pracę. Będzie to miało, jak we wszystkich narzędziach i instalacjiach wpływ na końcową cenę i jakość.

Czym jest promień gięcia, jak osłabia wąż i jak go wyznaczyć.

Pamiętać należy, że przy nieodpowiednim zagięciu węża występują w nim niepożądane zjawiska. W miejscu zgięcia, po stronie zewnetrznej wąż jest rozciągany a w przeciwległej ściskany. Sprawia to procentowe osłabienie węża i może doprowadzić do jego uszkodzenia. Następnym niepotrzebnym zjawiskiem jest zaburzenie transferu medium – np. zagięty wąż do powietrza 10 mm będzie miał w tym miejssu słabą przepustowość i z czasem może się rozwarstwić.. W przypadku medium o właściwościach ściernych prowadzi to do stopnowego wycierania wewnętrznej części węża.
Jeżeli odpowiednia strona katalogowa nie określa, należy przyjąć następującą regułę:

Węże wytłaczane gładkie – 7,5 x średnica wewnętrzna
Węże ze wzmocnieniem poliamidowym do fi 50mm z odciskiem tkaniny – 6x średnica wewnętrzna
Węże ssawno-tłoczne – 6 x średnica wewnętrzna

Minimalna długość węża do utworzenia gięcia L min:

Lmin = ?/360° x 2?R

gdzie:
? – kąt gięcia
R – przewidziany promień gięcia

Przykład: chcąc utworzyć gięcie 90° przy promieniu gięcia R=200 (mm)
90/360 x 2
‚l`123567890- ależy użyć węża o minimalnej długości 314 (mm)

Montaż węża na szybkozłączkach, złączkach i krućcach.
Należy zwrócić uwagę na to, aby krawędzie szybkozłączek nie były ostre, aby nie doprowadzać do przecinania warstwy wewnętrznej węża (dotyczy zarówno obejm, opasek jak i zakuć).

podlaczenie-piaskarki-z-wezem-1

Węże ssawno-tłoczne produkowane w odcinkach, na ogół posiadają na końcach tzw kołnierze (odcinki bez spirali wewnętrznej), ułatwiające zamocowanie końcówek.
W wężach tych należy zamocować końcówki tak, aby króciec zachodził min. 1cm na część spiralną węża. Jeżeli węże techniczne są cięte z metra problem ten nie występuje.

Warunki eksploatacyjne i użytkowe węzy ssawno tłoczących.

Podczas użytkowania węży i przewodów należy stosować się do poniższych reguł:
- stosować ciśnienia robocze nieprzekraczające dozwolone, zapisane na boku węży.
- trzeba węże wciskać a nie wkręcać, zmniejszy to skręcenie przewodu po zamocowaniu. Jeśli wąż nachodzi ciężko na kruciec, można go lekko podgrzać lub wkręcać o taki sam kąt w prawo i lewo.
- należy chronić przed wpływem czynników zewnętrznych (np. należy zaplanować koryta do przejeżdżania nad wężami), przewodów nie powinno się przesuwać po ostrych krawędziach;
- po użyciu należy je składować w odpowiednim miejscu;
- okresowo sprawdzać stan techniczny węży, osłabione przewody należy wycofać z użytku i zniszczyć, opcjonalnie wstawić nowy odcinek. Więcej na 
http://www.poradniknarzedziowy.pl/

Węże należy składować
- zwinięte w kręgi położone na drewnianych podestach w stosach o wysokości nie większej niż 0,5-1 metra.
- zawieszone na odpowiednich uchwytach zabezpieczających przewody przed odkształcaniem.
- w temperaturze od +5oC do +25oC i nieznacznej wilgotności (trzeba zwracać uwagę, aby nie następowała kondensacja pary wodnej na powierzchniach węży gumowych).
- w magazynach pozbawionych oparów kwasów, zasad,i rozpuszczalników organicznych, jak również olejów i smarów oraz paliw płynnych.
- bezpośrednie nasłonecznienie i silne światło elektryczne wpływa szkodliwie na gumęi PCV. Z tego powodu w pomieszczeniach magazynowych, szyby powinny być zasłonięte.

To tyle pozdrawiam

Jak prawidłowo zabezpieczyć się przed szkodliwymi pyłami

Dzień dobry, przedstawiam temat:
Ochrona układu oddechowego przed pyłami, dymami i mgłami toksycznymi.
Na przykładzie doboru ochrony dróg oddechowych do zagrożeń aerozolami toksycznymi, przedstawione są problemy wynikające z braku jednolitego układu działania w takiej sytuacji. Ukazana jest sugestia analizy „wskaźnika ochronności” jako głównego kryterium wyboru wzorowanego na NIOSH Respirator Decision Logic.

1. KRYTERIA DOBORU OCHRON UKŁADU ODDECHOWEGO

Typowy problem z jakim spotykają się producenci i dystrybutorzy ochron dróg oddechowych, to telefon od klienta z pytaniem co ma kupić dla danego stanowiska pracy: malarza, galwanizera, spawacza, operatora maszyny rolniczej, odlewnika. Od wstępnych informacji uzyskanych od klienta i od doświadczenia doradcy bardzo często zależy życie lub zdrowie pracownika.
Poziom tej wiedzy jest bardzo często niski, a poza tym przepisy i dostępne materiały informacyjne są często niejasne i niekonsekwentne.
Zamiarem niniejszej prezentacji jest wyjaśnienie sposobu dobierania ochrony przed aerozolami toksycznymi i uczulenie zarówno dostawcy jak i klientowi na ewentualne pułapki na tej drodze.

1.1. Podział ochron układu oddechowego

Istnieją dwa rodzaje (zapewnienia pracownikom świeżego powietrza do oddychania).
Można zaopatrzyć pracownika w:
Maska przeciwpyłowa  oczyszczającą powietrze.
Maskę oczyszczającą z dmuchawą.
Nad drugim przykładem nie będziemy się zatrzymywać bo, dysponując źródłem czystego powietrza zastanawiamy się jedynie zastanowić się czy to źródło nosić na plecach, przy pasie, czy plątającym nogi w wężu zasilającym.
Zajmiemy się pierwszymprzypadkiem.

Ustalmy teraz generalny wariant zagrożenia.
Mogą nim być:
1 Aerozole, areozol.
2 Pary i gazy substancji szkodliwych.
3 Aerozole oraz pary i gazy substancji szkodliwych.

Zajmiemy się zgodnie z wcześniejszym założeniem do aerozolami i ustalmy jaki typ ochron dróg oddechowych można stosować:

1 Półmaski jednorazowe.
2 Maski ochronne wyposażone w filtry wymienne lub wielokrotnego użytku.

Te drugie mogą działać na zasadzie wymuszenia przepływu powietrza przez materiał filtracyjny :
oddechem pracownika
wentylatorem (dmuchawą)
W obu tych przypadkach możemy filtry umieścić w konstrukcji:
Ustnika – uciążliwe i niewydajne rozwiązane.
Półmaski
Pełnej maski
Poza maską, w połączeniu z wężem.
A dodatkowo, ochrony z wymuszonym obiegiem powietrza mogą być oparte o konstrukcję kaptura lub hełmu. Jak widać, kluczowym elementem wszystkich tych ochron są filtry.

1.2. Podział filtrów

Klasyfikacja przyjęta w Europie przewiduje trzy klasy filtrów:
P1 – filtr przeciwpyłowy do maski, dla których NDS jest nie mniejszy od 2 mg/m3 (z wyłączeniem pyłów azbestu)
P2 – filtr przeciwko pyłom, dymom i mgłom, dla których NDS jest nie mniejszy od 0,05 mg/m3 oraz pyłom azbestu
P3 – filtr przeciwko pyłom, dymom i mgłom, dla których NDS jest mniejszy od 0,05 mg/m3

filtr-plaski-lezka-p1

Natychmiast po wejściu w życie tej klasyfikacji zaczęły się niekonsekwencje w oznaczaniu filtrów tymi klasami. Aby zrozumieć jak szkodliwa może być ona dla potencjalnego klienta, trzeba przypomnieć jaki podstawowy parametr i jakimi metodami jest badany przy definiowaniu klasy filtrów. Tym atrybutem jest skuteczność filtracji. Bada się ją w Europie dwiema metodami:

Testem aerozolu chlorku sodu,
Testem mgły olejowej.

Pierwszy aerozol jest typowym aerozolem stałym: suche kryształki chlorku sodu zawieszone są w powietrzu. Test filtrów tym aerozolem odpowiada więc na pytanie jak sprawny będzie filtr przeciw aerozolom stałym (pyły i dymy).

Drugi aerozol jest typowym aerozolem ciekłym: kropelki oleju zawieszone są w powietrzu. Próba filtrów tym aerozolem odpowiada więc na pytanie, jak skuteczny będzie filtr przeciwko aerozolom ciekłym (mgła cieczy). Wymagane skuteczności dla poszczególnych klas znajduje się poniżej. Tabelka się rozjechała :(
Klasa filtru
Wskaźnik filtracji aerozolu przy przepływie 95 dm3/min.
Wskaźnik filtracji aerozolu przy przepływie 95 dm3/min.
Opory przepływu przy przepływie
Opory przepływu przy przepływie

chlorek sodu
mgła olejowa
30 dm 3/min.
95 dm 3/min.
P1
maks. 20%
nie bada się
maks. 60 Pa
maks. 210 Pa
P2
maks. 6%
maks. 2%
maks. 70 Pa
maks. 240 Pa
P3
maks.0.05%
maks. 0.01%
maks. 120 Pa
maks. 420 Pa dane ze strony 
http://narzedziacentrum.pl/narzedzia/index.php/ochrona-ciala-czyli-bhp

Pojawiły się w ostatnich latach innowacyjne materiały filtracyjne, uzyskiwane z włókien sztucznych techniką wydmuchu w strumieniu gorącego powietrza (tzw. materiały pneumotermiczne). Istotnym mechanizmem filtracji jest w nich zjawisko oddziaływań elektrostatycznych pomiędzy naładowanym włóknem i odmiennie naładowanymi cząstkami aerozolu. Filtry skonstruowane z tego półproduktu są bardzo wydajne gdy bada się je metodą chlorku sodu, szybko natomiast tracą swoje cechy filtracyjne gdy kropelki cieczy neutralizują ładunek na włóknach. Efekt ten uwidacznia się w teście mgły olejowej, ale dopiero w trakcie dłuższego testu.

Są na rynku filtry oznakowane jako P2 niewytrzymujące testu mgły olejowej.
Dla odróżnienia, czy filtry nadają się jedynie do filtracji cząstek stałych (pyłów i dymów) czy także cząstek ciekłych (mgieł) wprowadza się obecnie znak rozróżniający podklasy: P2S dla pyłów i dymów oraz P2SL dla pyłów, dymów i mgieł. Co gorsza zaczyna sobie torować drogę na rynek dodatkowo podklasa P3S.
Dla zestawienia można podać, że USA konsekwentnie trzyma się swojej własnej klasyfikacji filtrów i używa dodatkowych testów dla ich oceny. Klasy filtrów wg standardów USA to:

przeciwko pyłom o NDS nie mniejszym niż 0,05 mg/m3
przeciwko dymom o NDS nie mniejszym niż 0,05 mg/m3
przeciwko mgłom o NDS nie mniejszym niż 0,05 mg/m3
przeciwko pyłom, dymom i mgłom o NDS mniejszym niż 0,05 mg/m3
przeciwko pochodnym radonu
przeciwko pyłom i mgłom zawierającym azbest.